Ondertussen,
in de tussenruimte.

Mijn werk speelt zich af in de ruimte tussen disciplines, en in de tijd tussen oude en nieuwe definities. Op deze pagina onderzoek ik hoe disciplineoverstijgende samenwerkingen en gedeelde speelvelden ontstaan, en hoe we deze kunnen vormgeven en ontwikkelen. Het werkt als een notitieblok om inzichten, voorbeelden, inspiratie, ideeën, schetsen, methodieken, workflows en creatieve processen op te slaan en te hergebruiken. En door het te delen hoop ik dat het jou helpt om waardevolle ideeën om te zetten in richtinggevende initiatieven.

(In)compatibiliteit – over de aard van verbindingen

Omgaan met incompatibiliteit hoort bij het dagelijks leven in de netwerksamenleving. Oplossingsgericht als we zijn, maken we onszelf compatibel met de technologische standaarden van de massa. Deze noodzaak zorgt, al vanaf jonge leeftijd, voor groepsdruk om een bepaald platform te kiezen. Om te verbinden en samen te werken zoeken we steeds naar compatibiliteit, ook al gaat dit voorbij onze principes. Het is een duivels dilemma: niemand wil incompatibel zijn en buiten de groep staan, en daarom accepteren we voorwaarden en het delen van data om maar te kunnen verbinden.

— Lees verder — “(In)compatibiliteit – over de aard van verbindingen”

Beweging creëren – handvatten voor nieuwe netwerkinitiatieven

To boldly go where no one has gone before. Star Trek is een van de meest bekende verhalen als het gaat om het verkennen van de onontdekte ruimte. En toch, elke keer als ik het kijk, voel ik een tegenstelling. De ruimte waar het ruimteschip Enterprise doorheen navigeert mag dan misschien nieuw zijn, maar het schip zelf doet mij het meest denken aan een vliegend kantoorgebouw. Een icoon van de naoorlogse kantoorcultuur, met het managementteam op de brug. Vanuit het kantoor verken je als senior teamlid nieuwe markten, samen met een naamloze bemanning die gewillig plaatsmaakt als er iets goed gedaan moet worden.

— Lees verder — “Beweging creëren – handvatten voor nieuwe netwerkinitiatieven”

Gedeelde speelvelden – wat kunnen we leren van termen als Web 2.0, locative media en e-cultuur?

De Universiteit van Amsterdam in de herfst van 2006. Locatie Turfdraagsterpad in het hart van de stad, verborgen in een steegje achter het Rokin. Binnen doet alleen de witte kleur van de muren nog denken aan de voormalige kraamkliniek uit 1868 die het ooit was. De bedden zijn vervangen door rijen computers, waarvan de screensavers aritmisch over de schermen bewegen. In het midden van het lokaal staan tafels, met daarop laptops en al-een-heel-klein-beetje-smartphones. Welkom in het hoofdkwartier van de master Nieuwe Media.

— Lees verder — “Gedeelde speelvelden – wat kunnen we leren van termen als Web 2.0, locative media en e-cultuur?”